Μερικές λεπτομέρειες ακόμα θα σε βοηθήσουν να διαλέξεις την καταλληλότερη για τα δικά σου παιδιά : Η πιο ρηχή θάλασσα είναι στις Καμάρες αλλά και το Βαθύ ακολουθεί από κοντά. Πολύ βολικό όταν έχεις μικρά παιδιά που θέλουν να είναι όλη μέρα μέσα στο νερό. Αυτές οι δύο παραλίες έχουν επίσης τα πιο ζεστά νερά. Τα πρώτα μπάνια της χρονιάς εκεί τα κάνουμε! Ξαπλώστρες για ενοικίαση έχει στις περισσότερες παραλίες αλλά αν προτιμάτε, όπως εγώ, τη φυσική σκιά που κάνει το αλμυρίκι, τα καλύτερα θα τα βρείτε στις δύο παραλίες του Φάρου, το Γλυφό και τη Φασολού. Παχιά σκιά που μπορεί να φιλοξενήσει όλη την «προίκα» / «οικοσκευή» που συνοδεύει μικρά παιδιά… Εντάξει, και οι Καμάρες έχουν αλμυρίκια, μην τις αδικώ! Τέλος άμα φυσάει, πάρε τα παιδιά και πηγαίνετε Χερρόνησο, στο βορειότερο άκρο του νησιού. Εκεί θ’ «απαγκιάζει» σίγουρα. Είναι μια μικρούτσικη παραλία, 30 – 40 μέτρα, στην οποία είναι βέβαιο πως θα βρείτε και παιδιά από τη Σίφνο!

Στην αριστερή πλευρά του κόλπου, ένας μικρός τσιμεντένιος μόλος υποδέχεται ψαρόβαρκες και πιτσιρίκια που πάνε για βουτιές.

Κοντά στο νερό θα βρεις και τα λίγα μαγαζιά του οικισμού. Δύο ταβέρνες, ένα mini market και ένα από τα πιο παραδοσιακά αγγειοπλαστεία του νησιού. Καμιά φορά μπορεί να δεις και ψαράδες να καθαρίζουν δίχτυα ή τουριστικά σκάφη που θέλουν να προστατευτούν για λίγο από τον αέρα.

Οι ξύλινες βάρκες των ντόπιων και τα μικρά ψαράδικα καΐκια, δίνουν ένα ιδιαίτερο χρώμα και αποτελούν σημεία αναφορά όταν «παραβγαίνουμε» στο κολύμπι!

Στο μικρό αυτό κόλπο μαζεύονται συχνά φύκια. Ελπίζω να μην έχεις πρόβλημα… είναι ένδειξη καλής υγείας του φυσικού περιβάλλοντος, είναι καλό λίπασμα, κάποτε τα χρησιμοποιούσαμε και για μόνωση στις ταράτσες! Γενικά τα φύκια είναι καλό πράγμα αλλά αν δεν τα μπορείς καθόλου καλύτερα να διαλέξεις άλλη παραλία!

Αν ψάχνεις να βουτιές, παίρνεις το χωματόδρομο στα αριστερά που οδηγεί στην εκκλησία του Σταυρού στην άκρη του βράχου και περίπου στα μισά της διαδρομής, στα δεξιά σου κάτω στη θάλασσα, θα δεις ένα μικρούτσικο τσιμεντένιο πλάτωμα – μόλο δεν το λες – ό,τι πρέπει για βουτιές!

Αν συνεχίσεις για λίγα μέτρα ακόμα, φτάνεις στην εκκλησία με την πλακόστρωτη αυλή, τη στέρνα και το πέτρινο τραπέζι. Από κει, η θέα στη Χρυσοπηγή είναι άξια πολλών φωτογραφιών. Πίσω από την εκκλησία δεν αποκλείεται να δεις κάποιους να κολυμπάνε όταν ο καιρός το επιτρέπει. Τα βράχια εκεί προσφέρονται.

Από τη Φασολού μπορείς να περάσεις με τα πόδια στο Φάρο τη διπλανή παραλία και κεντρική του οικισμού με λίγα περισσότερα μαγαζιά και επιλογές. Ένα μονοπάτι με χώμα και σκαλάκια θα σε οδηγήσει εκεί σε λίγα λεπτά. Θα το βρεις πάνω από την παραλία, μετά την πρώτη ανηφόρα, στα αριστερά σου.

Στα αριστερά του κόλπου έχει πάντα καΐκια και βάρκες και αν πας νωρίς το πρωί θα δεις τους ψαράδες να καθαρίζουν δίχτυα και να ξεχωρίζουν την ψαριά της ημέρας.

Στα δεξιά του κόλπου, εκεί που ξεκινάει – με δύο εισόδους – το μονοπάτι για την επόμενη μικρή παραλία, ίσως καταφέρεις να διακρίνεις μερικές πολύ μεγάλες πέτρες, ότι απέμεινε από ένα αρχαίο πύργο που ήταν εκεί προ Χριστού.

Είναι πολύ εύκολο. Περπατάς όλη την παραλία με κατεύθυνση την αριστερή άκρη του κόλπου. Εκεί που νομίζεις ότι τελειώνει, δεν τελειώνει! Κοίτα γύρω σου και θα διακρίνεις το μονοπάτι που ξεκινάει με σκαλάκια και συνεχίζει χωμάτινο ψηλότερα από το επίπεδο της θάλασσας. Δεν χρειάζεσαι ιδιαίτερα παπούτσια, αλλά μην πας ξυπόλυτος γιατί θα ταλαιπωρηθείς!

Η διαδρομή μέχρι την άκρη του κόλπου, εκεί που θα βρεις ένα από τα παλιότερα εν λειτουργία αγγειοπλαστεία της Σίφνου και μια μικρή παραλία με άμμο, δεν είναι πάνω από 5’ – 10’. Μέχρι να φτάσεις εκεί θα έχεις περάσει από δύο ακόμα μικρούτσικες παραλίες επίσης με άμμο. Το κομμάτι αυτό, είναι από τα λιγότερο πολυσύχναστα και  από τα τελευταία που θα γεμίσουν στην αιχμή της τουριστικής περιόδου, δεν έχει μαγαζιά και είναι ιδιαίτερα ήσυχο.

Στη Σπηλιά λοιπόν, να πας για μια αλλαγή από την άμμο της παραλίας. Εκτός από τη μικρή σπηλιά και το τσιμεντένιο πλάτωμα δίπλα της που προσφέρονται για βουτιές – πολλοί από μας κάναμε εκεί τις πρώτες μας – λίγα μέτρα πιο πίσω, έχει ένα μικρούτσικο παραλιάκι 10 μέτρων με βότσαλα μέσα και έξω από το νερό, γαλαζοπράσινα δροσερά νερά και την αίσθηση ότι είσαι κρυμμένος από τα πλήθη του καλοκαιριού.

Σκιά δεν θα βρεις εκεί, οπότε καλύτερα να αποφύγεις τις ώρες που ο ήλιος καίει πολύ. Επίσης το κοντινότερο σημείο για να πάρεις ένα νερό ή κάτι άλλο είναι κοντά στο μόλο, οπότε αν σου φαίνεται μακριά, πάρε ότι χρειάζεσαι από πριν.

Στην Σπηλιά πας και για ένα λόγο ακόμα. Για να κολυμπήσεις μέχρι την άκρη του βράχου, μέχρι εκεί που δεν έχει άλλη Σίφνο και βγαίνεις στο ανοιχτό πέλαγος. Ξέρω πολλούς που το κάνουν, είναι ασφαλές και μπορείς να το δοκιμάσεις αν έχεις εμπιστοσύνη στις κολυμβητικές σου αντοχές!

Στο μακρινό παρελθόν το ταπεινό αυτό «παραλιάκι» που δεν το πιάνει το μάτι σου, γνώρισε μεγάλες δόξες ως το πρώτο λιμάνι του νησιού – φαντάζεσαι; Σήμερα είναι μάλλον από τις πιο άγνωστες επιλογές για μπάνιο. Είναι μικροσκοπική, λιγότερο από 20 μέτρα, με ψιλό βοτσαλάκι έξω από το νερό και άμμο μέσα στο νερό. Τα βράχια γύρω δίνουν το δικό τους τόνο στο τοπίο και ξεχωριστές αποχρώσεις στο νερό. Στα αριστερά θα δεις ένα επίσης μικροσκοπικό μόλο για τις λίγες βάρκες των ντόπιων και τις πολλές βουτιές των παιδιών του οικισμού. Δύο ψαροταβέρνες και ένα εστιατόριο βρίσκονται στα Σεράλια και η πρόσβαση απαιτεί μερικά σκαλάκια. Καλό είναι να το έχεις υπόψη σου, κυρίως για το γυρισμό!

Για να φτάσεις υπάρχουν δύο επιλογές. Η μία είναι με όχημα από χωματόδρομο (3 χλμ περίπου) ξεκινώντας από τον Αρτεμώνα. Φτάνεις εκεί που δεν έχει που αλλού να πας, στην Παναγιά Πουλάτη και παρκάρεις. Μπορείς να κάνεις αυτή τη διαδρομή και με τα πόδια από τον Αρτεμώνα, θα χρειαστείς περίπου 30’ περπάτημα σε κατηφόρα.  Η άλλη επιλογή είναι πάλι με τα πόδια, από το Κάστρο και είναι λίγο πιο σύντομη, 20’ χωρίς ανηφόρες και κατηφόρες.

Όπως και να φτάσεις, από την εκκλησία και μετά η επιλογή είναι μία και μοναδική. Λίγα περισσότερα από 90 σκαλάκια οδηγούν στο μαγικό μέρος που λέγαμε πιο πάνω.

Φτάνοντας κάτω, κοντά στη θάλασσα, θα εντυπωσιαστείς από τα λεία, τεράστια βράχια. Αν περπατήσεις βράχο βράχο προς τα δεξιά, θα βρεις κι άλλα. Αλλά και εκεί, κοντά στα σκαλιά αν μείνεις, η πρόσβαση στο νερό δεν είναι δύσκολη. Σ’ εκείνο το σημείο, μόλις τελειώνουν τα σκαλάκια αριστερά, αν κοιτάξεις προσεκτικά, θα βρεις το άνοιγμα στο βράχο από το οποίο ακόμα και σήμερα τρέχει γλυκό νερό. Βλέπεις η περιοχή είχε και ακόμα διατηρεί πηγές, εξαιρετικά σημαντικές για το οικοσύστημα όχι μόνο της Πουλάτης αλλά και των γύρω περιοχών.

Ο μεγάλος βράχος στα αριστερά του κόλπου λέγεται «βράχος του φονιά» και καλύτερα να μην επιδιώξεις βουτιές από κει…

Οι παρέες φίλων κυριαρχούν, όσοι θέλουν «να δουν κόσμο», αλλά και οικογένειες και ζευγάρια, όλοι θα κάνουν ένα μπάνιο στον Πλατύ Γιαλό. Ή και περισσότερα J

Εκεί θα βρεις επίσης θαλάσσια ποδήλατα, κανό και σανίδες για surfing. Στο αλιευτικό καταφύγιο, στην αριστερή άκρη της παραλίας, εκεί που η αμμουδιά έχει το μεγαλύτερο πλάτος, υπάρχουν σκάφη που μπορείς να νοικιάσεις για βόλτα γύρω από τη Σίφνο ή στα γύρω κοντινά νησιά.

Τα δέντρα είναι ελάχιστα και η σκιά τους δυσεύρετη! Όλα τα μαγαζιά νοικιάζουν ξαπλώστρες και το ίδιο κάνει και ο τοπικός σύλλογος. Εναλλακτικά, αν δεν προσπαθείς να αποφύγεις τον ήλιο, άπλωσε την πετσέτα ή την ψάθα σου στην άμμο, κλείσε τα μάτια σου και προσπάθησε να μετρήσεις πόσες διαφορετικές χαρούμενες φωνές φτάνουν στ’ αυτιά σου… εντυπωσιακό;

Ξέρεις τι άλλο μ’ αρέσει στον Πλατύ Γιαλό; Να κάνω τη βόλτα από τη μια άκρη της παραλίας στην άλλη, άκρη άκρη, κοντά στο κύμα και να χαζεύω τον κόσμο. Ποτέ δεν ξέρεις που θα βρεις γνωστή φυσιογνωμία.

Οι Καμάρες είναι η μεγαλύτερη σε πλάτος αμμουδιά του νησιού και μία από τις δύο με Γαλάζια Σημαία. Βραβεύεται συνεχώς από το 2007 με αυτή τη διάκριση που περιλαμβάνει περισσότερα από 40 κριτήρια, μεταξύ των οποίων είναι και ο έλεγχος της ποιότητας των νερών κάθε 15 μέρες!

Τα νερά είναι πεντακάθαρα όπως παντού στη Σίφνο, ρηχά για πολλά μέτρα και ζεστά. Γι αυτό και είναι πολύ children friendly! Έχει ξαπλώστρες και κάποια μαγαζιά, αλλά έχει επίσης και πολύ άπλα, και αλμυρίκια με ωραία σκιά. Πίσω από την παραλία, οι αμμοθίνες  και οι καλαμιές αποτελούν ένα ιδιαίτερο οικοσύστημα. Παλιότερα υπήρχε και παράκτια λίμνη που σήμερα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Βατραχάκια όμως ακούγονται πότε πότε και το προστατευόμενο κρινάκι της άμμου συνεχίζει ν’ ανθίζει κάθε Αύγουστο J

Από τις καλύτερες εμπειρίες που θα θυμάσαι για πάντα, η βουτιά με το τελευταίο φως της μέρας , την ώρα που δύει ο ήλιος!