Φάε κάτι που ψήθηκε στον πηλό, με υπομονή

Στη Σίφνο, η γεύση θέλει πήλινο, φωτιά και χρόνο.

Στη Σίφνο, πριν παραγγείλεις, κάνε μια χάρη στον εαυτό σου: μη βιαστείς να διαλέξεις κάτι που θα έβρισκες παντού. Ρώτα για ρεβιθάδα. Ρώτα για μαστέλο. Ρώτα τι έχει μαγειρευτεί αργά, σε πήλινο, με τον τρόπο που τα φαγητά δεν γίνονται πια.

Η σιφνέικη κουζίνα δεν είναι μόνο “ωραίο φαγητό”. Είναι γη και φωτιά, πήλινα σκεύη και ξυλόφουρνος, Κυριακάτικο τραπέζι. Είναι η σχέση της αγγειοπλαστικής με το φαγητό, που εδώ δεν είναι διακοσμητική, είναι ουσιαστική. Η «σκεπασταριά», το «μαστέλο» και η «γάστρα» δεν υπάρχουν για να φαίνονται όμορφα στο τραπέζι. Υπάρχουν γιατί κρατάνε τη θερμότητα, γιατί αφήνουν το φαγητό να γίνει όπως πρέπει, γιατί προσφέρουν στη γεύση του φαγητού. Και η γεύση θέλει τον χρόνο της.