Κοίτα τις ξερολιθιές, δεν είναι απλώς ωραίες

Στη Σίφνο, όπου κι αν πας, θα τις δεις. Στα χωράφια, στους λόφους, δίπλα στα μονοπάτια, πάνω από τις παραλίες, σε πλαγιές που μοιάζουν κεντημένες. Οι ξερολιθιές είναι τόσο ενσωματωμένες στο κυκλαδίτικο τοπίο που στο τέλος κινδυνεύεις να μην τις προσέξεις.

Δεν είναι διακόσμηση. Είναι ανάγκη. Είναι ο τρόπος που βρήκαν οι νησιώτες για να κρατήσουν κράτησαν χώμα στις πλαγιές, για να κάνουν χωράφια. Έφτιαξαν πεζούλες και δημιούργησαν τα «λουριά», πέρασαν ζώα και τα όργωσαν, τα έσπειραν. Οριοθέτησαν δρόμους και χωράφια χωρίς τσιμέντο και πασσάλους, χωρίς σχέδια μηχανικών. Με πέτρα πάνω στην πέτρα. Με κατασκευαστική γνώση που μεταφερόταν από χέρι σε χέρι.

Την επόμενη φορά που θα περπατάς σε μονοπάτι, στάσου λίγο και κοίτα πώς στέκεται ο τοίχος. Χωρίς λάσπη. Χωρίς συνδετικό υλικό. Κι όμως στέκεται αιώνες. Προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση, συγκρατεί το νερό, προστατεύει τις καλλιέργειες από τα ζώα, ορίζει τις ιδιοκτησίες.

Η Σίφνος δεν είναι μόνο τα λευκά σπίτια και η γαλάζια θάλασσα. Είναι και αυτές οι γκρι γραμμές που φαίνονται ήσυχες, αλλά κουβαλάνε πολλή δουλειά. Να τις προσέξεις όταν περνάς. Το αξίζουν.